W dzisiejszych czasach bardzo często spotykane są sytuacje, gdy małżonkowie posiadają dwa oddzielne konta bankowe. Równie częste jest przesyłanie środków pieniężnych między tymi kontami. I chociaż na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się być w porządku, to jednak pojawia się wątpliwość, czy przelewy takie powinny być traktowane jak darowizny i – mimo, że zwolnione z podatku – powinny być w związku z tym zgłaszane do urzędu skarbowego? W jednej z najnowszych interpretacji indywidualnych dyrektor KIS rozwiewał te wątpliwości.
Sprawa podatniczki
Z pytaniem do organu zwróciła się kobieta, której mąż przelał ze swojego konta w banku na jej konto bankowe kwotę 40 000 zł. Powodem przelewu była potrzeba zapewnienia każdemu z małżonków większej dyspozycyjności częścią wspólnych oszczędności w przypadku nagłej konieczności, np. na potrzeby życiowe czy medyczne. Podkreśliła jednocześnie, że między nią a mężem istnieje ustrój wspólności majątkowej i nie mają majątku odrębnego – wszystkie składniki majątku są objęte wspólnością.
Kobieta zapytała, czy ma rację twierdząc, że przy pełnej wspólności majątkowej przelew między kontami jej i męża nie stanowi darowizny, gdyż stan własności jej oraz męża nie ulega zmianie – przelewana kwota zarówno przed przelewem, jak i po nim stanowiła i stanowi wspólność majątkową małżonków. Przelew środków miał jedynie charakter techniczny i miał dawać możliwość dysponowania wspólnymi środkami również przez żonę w większym zakresie. Środki zgromadzone na rachunkach bankowych – niezależnie od tego, na kogo formalnie jest zarejestrowany rachunek – stanowią co do zasady majątek wspólny, o ile nie został on wyłączony na mocy umowy majątkowej, co w tej sprawie nie miało miejsca.
W związku z tym, skoro kwota ta nie jest darowizną, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Stanowisko organu
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko podatniczki za prawidłowe.
Przede wszystkim wskazał, że darowizna jest to czynność, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Ponadto czynność można uznać za darowiznę, gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy na rzecz obdarowanego (kosztem jego majątku).
Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Organ podkreślił, że oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Skoro zatem środki pieniężne przekazane z konta męża wnioskodawczyni stanowiły ich majątek wspólny i nadal pozostają we wspólności ustawowej, to otrzymany przelew nie jest traktowany jako darowizna na rzecz wnioskodawczyni, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Nie wystąpił tu bowiem element nieodpłatnego przysporzenia kosztem majątku drugiego małżonka.
Transfer środków pieniężnych pomiędzy rachunkami w ramach majątku wspólnego małżonków nie skutkuje nabyciem majątku przez jednego z nich w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem taki przelew nie stanowi czynności opodatkowanej w myśl przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Podsumowanie
Omówiona interpretacja wprost wskazuje, że małżonkowie objęci wspólnością majątkową mogą dokonywać między sobą przelewów bez martwienia się o ewentualne konsekwencje na gruncie podatku od spadków i darowizn. Przepisy bowiem wprost wskazują, że majątek, który jest majątkiem wspólnym, nie może być przekazywany jako darowizna od jednego małżonka dla drugiego.
interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 13 stycznia 2026 r., nr 0111-KDIB2-2.4015.190.2025.1.MM
Najnowsze komentarze