Ubrania jako koszt podatkowy od dawna są kością niezgody między podatnikami a organami. Co do zasady te ostatnie stoją na stanowisku, że zakup ubrań nie stanowi dla przedsiębiorców kosztu podatkowego, oczywiście – jak to zwykle bywa – z pewnymi wyjątkami. W jednej z ostatnich interpretacji indywidualnych organ wskazał, kiedy ubranie może stanowić koszt firmowy.
Sprawa podatnika
Pytanie odnośnie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na odzież zadał podatnik, który zwrócił się z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wskazał on we wniosku, że świadczy usługi audytowe, a w ramach działalności wykonuje czynności, które mają charakter terenowy i kontrolny.
Podatnik planuje ponosić wydatki na odzież służbową o charakterze roboczym i identyfikacyjnym – m.in. koszule, bluzy, marynarki czy kamizelki, każdy zaś element odzieży będzie oznaczony trwałą naszywką zawierającą imię i nazwisko przedsiębiorcy oraz oznaczenie stanowiska („Partner ds. Audytu”).
Wnioskodawca wskazał, że odzież ta nie będzie spełniała funkcji reprezentacyjnej ani nie będzie służyła do budowania prestiżu, lecz będzie spełniała funkcję użytkową i identyfikacyjną, umożliwiając jednoznaczną identyfikację przedsiębiorcy podczas wykonywania czynności zawodowych.
Każde nabycie odzieży będzie dokumentowane fakturą VAT, a dodatkowo przedsiębiorca będzie dokumentował oznaczenie odzieży na fotografiach, które będą dołączane do faktur zakupu – w razie kontroli pozwoli to na jednoznaczne wykazanie użytkowego charakteru odzieży służbowej.
W związku z powyższym przedsiębiorca zapytał, czy poniesione wydatki na zakup odzieży, która w sposób trwały zostanie oznaczona w widocznym miejscu naszywką opisaną powyżej, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jego zdaniem tak, wydatki takie będą stanowić koszty podatkowe.
Dyrektor KIS potwierdza
Organ zgodził się z podatnikiem w tym zakresie.
Wskazał przede wszystkim, że zgodnie z ustawą o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku podatnika jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, ale jego produktów – towarów czy usług.
Istotne jest rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na reprezentowanie firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), a wydatkami mającymi na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama).
Dyrektor KIS stwierdził również, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności – w związku z czym nie mogą mieć charakteru osobistego, ponieważ wydatki osobiste nie mają celu uzyskania przychodu z działalności czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła. Należy zatem uznać, że aby poniesione wydatki na zakup odzieży oznaczonej w sposób trwały, widoczny i rozpoznawalny nazwą i logo prowadzonej działalności gospodarczej (naszywki) mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, nie mogą być one wykorzystywane w celach prywatnych, co oznacza, że muszą utracić charakter odzieży osobistej.
Za logo należy uznać znak handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych. Jeśli jest ono identyfikowane z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia, wówczas spełnia funkcje reklamowe.
Mając na uwadze powyższe oraz opisany stan faktyczny organ uznał, że jeżeli spełnione zostaną powyższe warunki, a odzież nie będzie wykorzystywana w celach prywatnych, opatrzona będzie w sposób trwały i widoczny cechami charakterystycznymi dla firmy (nazwa), to wydatki na jej zakup mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania.
Podsumowanie
To, co wymaga podkreślenia, to fakt, że z powyższej interpretacji nie wynika, że każda odzież może automatycznie zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów – w tym zakresie fiskus nie zmienia podejścia. Jednak jak się okazuje, czasem jeden mały element potrafi zupełnie zmienić odbiór ubioru jako całości w kontekście kosztów podatkowych.
Najnowsze komentarze